Aktualności

Firma Teledyne FLIR osiągnęła nowy kamień milowy w dziedzinie termicznej detekcji pożarów – jej kamery termowizyjne z serii Axx, modele A40 i A70, uzyskały certyfikat zgodności z normą UL 2684. Modele te zostały poddane ocenie i wpisane do wykazu jako termowizyjne czujki pożarowe zgodnie z normą ANSI/CAN/UL 2684 – amerykańsko-kanadyjską normą obejmującą technologie detekcji obrazu wideo i termowizyjnego stosowane w systemach sygnalizacji pożarowej.

Certyfikacja ta otwiera również jaśniejszą ścieżkę do integracji serii Axx z systemami zaprojektowanymi zgodnie z normą NFPA 72, czyli Krajowym Kodeksem Alarmów Pożarowych i Sygnalizacji. W wydaniu normy NFPA 72 z 2025 r. wprowadzono w sekcji 17.12 szczegółowy przepis dotyczący termowizyjnego wykrywania pożarów, który wymaga, aby takie systemy posiadały odpowiedni certyfikat w zakresie wykrywania pożarów. Ta zgodność między normą UL 2684 a NFPA 72 ma szczególne znaczenie w regionie Azji i Pacyfiku, gdzie normy te są często przywoływane w ramach procesów projektowania i zatwierdzania rozwiązań z zakresu bezpieczeństwa przeciwpożarowego.

Rozwój ten następuje w momencie, gdy branże w całym regionie APAC wdrażają coraz bardziej energochłonną infrastrukturę. Obiekty magazynowania energii w bateriach, centra danych, stacje ładowania pojazdów elektrycznych, instalacje słoneczne oraz zautomatyzowane środowiska produkcyjne mogą zawierać urządzenia, w których nienormalny wzrost temperatury może stanowić wczesną oznakę rozwijającej się usterki lub pożaru. Jednak na wielu rynkach regionu nadal brakuje dedykowanych norm dotyczących oceny termowizyjnego wykrywania pożarów.

W tym kontekście certyfikat zgodności z normą UL 2684 stanowi niezależnie oceniony punkt odniesienia dla specjalistów oceniających tę technologię. Inżynierowie ds. bezpieczeństwa przeciwpożarowego, konsultanci, ubezpieczyciele i właściciele obiektów mogą korzystać z tego certyfikatu przy rozważaniu zastosowania termowizyjnego wykrywania pożarów w projektach opartych na parametrach eksploatacyjnych, ocenach równoważności oraz procesach zatwierdzania obowiązujących w poszczególnych jurysdykcjach. Obejmują one australijską ścieżkę „Performance Solutions” w ramach Krajowego Kodeksu Budowlanego oraz procesy składania wniosków z udziałem Singapurskich Sił Obrony Cywilnej (SCDF).

Certyfikat ten nie zastępuje krajowych kodeksów ani lokalnych zezwoleń. Wzmacnia on jednak argumenty przedstawiane w ich sprawie: niezależną ocenę w oparciu o opublikowaną normę, a nie własne dane testowe producenta.

Konwencjonalne systemy wykrywania reagują na produkty spalania: dym, płomień lub ciepło docierające do czujki. W tym momencie proces pożarowy już trwa, a w centrum danych, magazynie lub zadaszonej stacji ładowania silny przepływ powietrza rozrzedza i odprowadza te produkty, zanim dotrą one do urządzenia zamontowanego na suficie, co dodatkowo opóźnia uruchomienie alarmu.

Termowizyjna czujka pożarowa działa na wcześniejszym etapie tego procesu: mierzy temperaturę samego obiektu, zanim pojawi się dym, który mógłby się rozprzestrzeniać. Obszary pomiarowe są zaznaczane na obrazie na żywo, a dla każdego z nich śledzona jest temperatura minimalna, średnia i maksymalna. Alarm może zostać wyzwolony przez przekroczenie wartości granicznej, odchylenie temperatury jednego obszaru od innego lub tempo wzrostu temperatury. To ostatnie ma największe znaczenie w praktyce: maszyna, która zawsze pracowała z podwyższoną temperaturą, nie stanowi zagrożenia pożarowego, ale ta sama maszyna, której temperatura stale rośnie w trakcie zmiany, stanowi wczesne ostrzeżenie.

W systemie magazynowania energii w bateriach oznacza to, że ogniwo lub moduł odbiega od swojego normalnego profilu termicznego. W stacji ładowania pojazdów elektrycznych – nagrzewanie się złącza, kabla lub akumulatora pojazdu pod obciążeniem. W dachowej instalacji fotowoltaicznej – złącze prądu stałego, skrzynka łącząca lub falownik. Na linii produkcyjnej – silnik, łożysko lub układ hydrauliczny. W centrum danych – połączenie szyn zbiorczych lub jednostka dystrybucji zasilania.

Wczesne wykrycie anomalii termicznej oznacza, że można ją zbadać i wyizolować, gdy jest to jeszcze zadanie konserwacyjne: wystarczy zająć się pojedynczą szafą lub kontenerem, zamiast ewakuować halę lub wycofać z eksploatacji kontener wraz z sąsiednimi. W przypadku aktywów o wysokiej wartości oraz infrastruktury krytycznej, gdzie przestoje wiążą się z kosztami społecznymi, ta różnica stanowi uzasadnienie biznesowe.

Wykrywanie opiera się na technologii termowizyjnej, natomiast zintegrowana kamera widzialna zapewnia weryfikację, dzięki czemu alarm jest wysyłany wraz z obrazem sytuacji w momencie jego uruchomienia. Operator może to sprawdzić, zanim ktokolwiek zatrzyma linię produkcyjną. Analiza odbywa się w kamerze, więc alarm nie jest uzależniony od serwera ani połączenia sieciowego. Gdy spełnione są warunki alarmowe, kamery uruchamiają zdarzenia alarmowe poprzez kompatybilne systemy kontroli przeciwpożarowej i integrują się za pośrednictwem protokołów już stosowanych w zakładzie. Zasięg obejmuje pole widzenia, co sprawia, że jest to narzędzie przeznaczone do określonych aktywów o wysokiej wartości, stosowane jako uzupełnienie konwencjonalnych systemów wykrywania, a nie jako zamiennik ogólnego pokrycia obszaru.

„Inżynierowie ds. ochrony przeciwpożarowej w regionie Azji i Pacyfiku zostali poproszeni o ocenę tej technologii bez odniesienia do normy produktowej” – powiedział Matthew Hasty, globalny dyrektor ds. branżowych w obszarze nauki, automatyki i wczesnego wykrywania pożarów w firmie Teledyne FLIR. „Certyfikat UL 2684 to zmienia. Wnioski oparte na wydajności składane w całym regionie mają teraz poparcie w postaci niezależnych dowodów opartych na normach, a właśnie o to prosili nas właściciele, ubezpieczyciele i konsultanci”.

Zakłady produkujące baterie, stacje ładowania, centra danych i instalacje dachowe oddawane do użytku w tym roku potrzebują tych dowodów już teraz, a są one dostępne od dzisiaj.